در سال ۲۰۰۹ فردی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتوس اولین ارز دیجیتال غیرمتمرکز را ایجاد کرد که بیت کوین نام گرفت. در واقع بیت کوین سکه‌های دیجیتالی است که از طریق اینترنت مبادله می‌شود.

 ایده اصلی ساخت بیت کوین‌ها، ایجاد سیستم پرداخت مستقل و غیر متمرکز بود که بر پایه عملیات ریاضی و رمز نگاری فعال شود. این سیستم پرداخت در مقایسه با سایر روش‌های پرداختی بیت کوین مزایایی از جمله مبادله مستقیم با استفاده از اینترنت، کارمزد کم‌تر، دسترسی آسان در هر مکان و نیاز نداشتن به مراجعه حضوری در بانک دارد. همچنین در این روش پرداخت، حساب مسدود نمی‌شود و هیچ پیش نیاز یا محدودیت قانونی  وجود ندارد. بیت کوین‌ها به راحتی در صرافی‌ها، از طریق پرداخت یورو و دلار و … خرید و فروش می‌شوند. این سکه‌های دیجیتالی را می‌توان در کیف پول شخصی، کامپیوتر یا موبایل ذخیره یا به سادگی فرستادن یک ایمیل آنها را منتقل کرد.

ماینر های شبکه با تأمین امنیت و تأیید تراکنش‌ها بخشی از بیت کوین را به عنوان پاداش برداشت می‌کنند. بعد از تأیید تراکنش و برداشت پاداش، تراکنش در دفتر کل عمومی ثبت می‌شود. پس از آن تغییر و دستکاری داده‌ها دیگر امکان پذیر نخواهد بود.

 بیت کوین‌ها یک پلتفرم جدید، نوآورانه و کاملاً متن باز است که کد آن  برای همه قابل مشاهده است. از این رو با شکوفایی خلاقیت‌ها می‌تواند بهترین راه برای کاهش هزینه تراکنش در کسب‌وکارها شود. چراکه وقتی همه به یک بازار جهانی دسترسی داشته باشند ایده‌ها خلاقانه شکوفا می‌شود.

این ارز بر اقتصاد همان تأثیری دارد که ساخت اینترنت  بر انتشارات داشت. جامعه بیت کوین اعتبار بیشتری به کسب‌وکارها می‌بخشد چون قبول آن رایگان  است و روش راه‌اندازی ساده‌ای  دارد. به علاوه امکان استرداد متقلبانه در آن وجود ندارد.

 نکته قابل توجه این است که بیت کوین‌ها هم مانند، بسیاری از ارزهای دیجیتال دارای منبع محدودی است و این مسئله به این معناست که بعد از دستیابی به موجوی حداکثری بیت کوین‌ها، دیگر سیستم قادر به تولید نخواهد بود. معمولاً موجودی کل یکی از اطلاعات عمومی است که هنگام ساخت ارز دیجیتالی تعریف می‌شود.

ارسال دیدگاه

خبرنامه من

اشتراک در خبرنامه و دریافت اخبار